...odbędzie się 11 listopada tego roku w Łodzi (Atlas Arena). Mam nadzieję, że te z Was, którym uda się wybrać, będą się równie dobrze bawiły, jak ja. Za informację serdecznie dziękuję czytelniczce o nicku Casoledelsa.
Showing posts with label Sade. Show all posts
Showing posts with label Sade. Show all posts
22/06/2011
07/06/2011
Człowiek uczy się każdego dnia...
....czyli czego nauczyłam się dzięki obecności na koncercie Sade.
1. Sade ma niechybnie na strychu zakurzony portret, który starzeje się zamiast niej. I wygląda bosko w czerwonej szmince. 52- letnia "Żołnierka Miłości" (Soldier of Love, piosenka, która otworzyła koncert) wygrywa wojnę ze starzeniem i wygląda jak rówieśniczka swojej przeciętnej fanki, która ma średnio 35 lat. Dawno nie byłam na koncercie muzyki współczesnej, na którym widownia byłaby równie leciwa - większość po 30., wiele par w średnim wieku, na oko połowa cudzoziemców, w tym z Polski. Co prowadzi mnie do punktu...
...2. Na własne oczy zobaczyłam to, o czym wcześniej czytałam: że choć uważana na świecie za jeden z największych brytyjskich talentów ostatnich 30 lat, Sade ma znacznie więcej fanów zagranicą, niż w UK. To jedna z przyczyn, dla których głównie koncertuje w Stanach, gdzie ma wiernych i bardzo licznych wielbicieli/ek, którzy darzą ją Niepospolitym Uczuciem (No Ordinary Love). Dowodem na to, że Brytyjczycy jej nie doceniają, jest porażający fakt, iż "mój" koncert był pierwszym koncertem w UK po 18 (sic!) latach, mimo że, pół-Nigeryjka, pół-Szkotka, Sade mieszka na stałe na angielskiej wsi, i ma też dom w Londynie. Gdyby nie jeszcze bardziej skryta Kate Bush (którą, BTW, również wielbię), Sade zyskałaby pewnie miano największej pustelnicy w historii brytyjskiej muzyki. Dla mnie to, że wyszła z ukrycia, było zatem The Sweetest Gift (Najsłodszym Podarunkiem). Z jednej strony mam, jak brytyjscy krytycy, wiele szacunku dla Sade za to, że gardzi sławą, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdy wszystko jest na sprzedaż; z drugiej strony samolubnie chciałabym jeszcze jej posłuchać na żywo, i to z 10 razy, a szanse na to są mizerne.
3. Czego się jeszcze dowiedziałam, to to, że Sade pewnie wchodzi do studia nagraniowego, śpiewa piosenkę raz, i idzie do pubu na piwo. Brzmi dokładnie jak na płytach, a nawet lepiej - ten głos jest "like the deepest ocean" (I couldn't love you more), pełen prawdziwych, płynących prosto z serca emocji (emotional tour de force, jak napisano w jednej recenzji). Czuło się, że słowa opowiadające o miłości, stracie, smutku, niepewności siebie, zazdrości, pożądaniu, szczęściu, euforii, słowem wszystkich uczuciach związanych z miłością i związkami płynęły prosto z jej duszy. Melorecytująca Madonna, cyfrowo podrasowana Britney, nawet Lady Gaga - one wszystkie pod względem głębi i czystości głosu odpadają w przedbiegach, ale przede wszystkim słuchając tych wokalistek nie ma się tego poczucia wspólnoty doświadczeń. I dlatego można Sade wybaczyć, że jest wcieleniem niesprawiedliwości losu - tyle talentu, sex-appealu i urody w jednej osobie.
4. I utwierdziłam się w przekonaniu, że najdoskonalszy nawet sound system nie dorówna koncertowi. Słuchanie ukochanej muzyki na żywo to niemal mistyczne przeżycie - tamtego wieczoru naszym opium nie była religia, lecz harmonia dźwięków zagranych przez niesamowitych, od 1982 tych samych, muzyków (ten erotyczny saksofon w Smooth Operator! - i co z tego, że niektórzy podkpiwają, iż taki seksowny jazzo - pop strasznie trąci latami 80.) oraz mądrych słów zaśpiewanych niezwykłym głosem. Is it a crime? było lepiej, dramatyczniej zaśpiewane niż na płycie - znowu, jeden recenzent napisał, że było to najlepsze wykonanie w karierze Sade, nie tylko tej piosenki, ale w ogóle, i zebrało owacje, dało się też słyszeć okrzyki z widowni: Marry Me! i I love you!
5. Wyszpiegowałam dwóch kamerzystów, zatem mam nadzieję, że będzie DVD - wypatrujcie.
6. Dowiedziałam się też, jak wielkie jest 02 Arena - od głównego wejścia do sali koncertowej spacer jest tak długi, że mało sprawni mogą dostać zadyszki. I jak doskonale takie koncerty są zorganizowane - nikt nikogo nie popychał, po koncercie wszyscy grzecznie pomaszerowaliśmy do metra, gdzie włączono specjalne światła i napis obwieszczający, że podlegamy crowd managament - choć nie wykluczam, że było tak grzecznie z powodu zaawansowanego wieku publiczności.
Lista piosenek:
SOLDIER OF LOVE
YOUR LOVE IS KING
SKIN
KISS OF LIFE
LOVE IS FOUND
IN ANOTHER TIME
SMOOTH OPERATOR
JEZEBEL
BRING ME HOME
IS IT A CRIME
STILL IN LOVE
All ABOUT OUR LOVE
PARADISE/NOTHING CAN COME BETWEEN US
MORNING BIRD
KING OF SORROW
SWEETEST TABOO
MOON AND SKY
PEARLS
NO ORDINARY LOVE
BY YOUR SIDE
Thank you, Sade, it was an amazing evening. "I couldn't love you more, not if I tried."
Wszystkie zdjęcia, oprócz pierwszego, moje.
1. Sade ma niechybnie na strychu zakurzony portret, który starzeje się zamiast niej. I wygląda bosko w czerwonej szmince. 52- letnia "Żołnierka Miłości" (Soldier of Love, piosenka, która otworzyła koncert) wygrywa wojnę ze starzeniem i wygląda jak rówieśniczka swojej przeciętnej fanki, która ma średnio 35 lat. Dawno nie byłam na koncercie muzyki współczesnej, na którym widownia byłaby równie leciwa - większość po 30., wiele par w średnim wieku, na oko połowa cudzoziemców, w tym z Polski. Co prowadzi mnie do punktu...
...2. Na własne oczy zobaczyłam to, o czym wcześniej czytałam: że choć uważana na świecie za jeden z największych brytyjskich talentów ostatnich 30 lat, Sade ma znacznie więcej fanów zagranicą, niż w UK. To jedna z przyczyn, dla których głównie koncertuje w Stanach, gdzie ma wiernych i bardzo licznych wielbicieli/ek, którzy darzą ją Niepospolitym Uczuciem (No Ordinary Love). Dowodem na to, że Brytyjczycy jej nie doceniają, jest porażający fakt, iż "mój" koncert był pierwszym koncertem w UK po 18 (sic!) latach, mimo że, pół-Nigeryjka, pół-Szkotka, Sade mieszka na stałe na angielskiej wsi, i ma też dom w Londynie. Gdyby nie jeszcze bardziej skryta Kate Bush (którą, BTW, również wielbię), Sade zyskałaby pewnie miano największej pustelnicy w historii brytyjskiej muzyki. Dla mnie to, że wyszła z ukrycia, było zatem The Sweetest Gift (Najsłodszym Podarunkiem). Z jednej strony mam, jak brytyjscy krytycy, wiele szacunku dla Sade za to, że gardzi sławą, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdy wszystko jest na sprzedaż; z drugiej strony samolubnie chciałabym jeszcze jej posłuchać na żywo, i to z 10 razy, a szanse na to są mizerne.
![]() |
| Widok za moimi plecami - siedziałam w drugim rzędzie od sceny |
![]() |
![]() |
| Ten gitarzysta naprawdę wie, jak grać |
6. Dowiedziałam się też, jak wielkie jest 02 Arena - od głównego wejścia do sali koncertowej spacer jest tak długi, że mało sprawni mogą dostać zadyszki. I jak doskonale takie koncerty są zorganizowane - nikt nikogo nie popychał, po koncercie wszyscy grzecznie pomaszerowaliśmy do metra, gdzie włączono specjalne światła i napis obwieszczający, że podlegamy crowd managament - choć nie wykluczam, że było tak grzecznie z powodu zaawansowanego wieku publiczności.
Lista piosenek:
SOLDIER OF LOVE
YOUR LOVE IS KING
SKIN
KISS OF LIFE
LOVE IS FOUND
IN ANOTHER TIME
SMOOTH OPERATOR
JEZEBEL
BRING ME HOME
IS IT A CRIME
STILL IN LOVE
All ABOUT OUR LOVE
PARADISE/NOTHING CAN COME BETWEEN US
MORNING BIRD
KING OF SORROW
SWEETEST TABOO
MOON AND SKY
PEARLS
NO ORDINARY LOVE
BY YOUR SIDE
Thank you, Sade, it was an amazing evening. "I couldn't love you more, not if I tried."
Wszystkie zdjęcia, oprócz pierwszego, moje.
Subscribe to:
Posts (Atom)





